Enkele maanden geleden kwam de brief die veel Belgen kopzorgen bezorgd: een macchiato-kleurige enveloppe met daarin de aangifteformulieren voor de Belastingdienst. Kopzorgen, want u weet net als ik dat in bijna geen enkel ander land dan Belgixeb de belastingdruk hoger is (alleen de Scandinavixebrs betalen meer). Kopzorgen ook, omdat het invullen van het formulier allemaal niet meevalt: waar je in Nederland langs vragen wordt geleid, krijg je in Belgixeb een groot vel met daarop alleen maar hokjes, getallen en onafgemaakte vragen. Dus: "Was u op 01.01.07 1000, 1001, 1001a, 1002, 1003?" (Waarbij moet worden opgemerkt dat in de bijgeleverde bijbel je kunt opzoeken wat 1000 en alle andere getallen betekenen) "Indien 1001a, ga dan verder naar 1301," dat soort dingen.

Waarschijnlijk omdat het zo’n hels karwei is, stuurt de Belastingdienst de brieven vroeg in het jaar op, maar gisterenavond om 0:00 uur was dan toch echt de deadline. Je kon de macchiato-kleurige enveloppe hergebruiken om je aangifte terug te sturen ("frankeren als niet-genormaliseerde brief"), maar ik woon zeer toevallig tegenover het Centrale Taxatiekantoor van de FOD Financixebn, dus ik heb De Post wat werk bespaard en ben de brief rechtstreeks gaan bezorgen. Om 23:55 uur gisterenavond. Ik was het namelijk (bijna) vergeten. En met mij nog vele anderen. want de anders zo rustige kantoorstraat leek nu wel een tippelzone: een drukte van belang met langzaamrijdende auto’s en mensen die met macchiatobrieven richting de FOD liepen. Een erg grappig gezicht. Eigenlijk had ik nog wel zes minuten willen blijven kijken, om te zien wat er zou gebeuren met degenen die na 0:00 uur kwamen.

Hoe dan ook: mijn belastingdruk is nu niet meer in mijn handen. (Vorig jaar werd ik overigens te arm bevonden door de FOD om te moeten betalen, of misschien te studentikoos.)

Ziehier 24 oude en nieuwe nummers van bekenden en ietwat minder bekenden die deze zomer niet in mijn afspeellijst zullen ontbreken (dat doen ze de rest van het jaar ook niet, trouwens).

Hoorde u het ook, zojuist in het 8 uur-Journaal? Minister Plasterk gaat de salarissen van presentatoren bij de Publieke Omroep aanpakken. Want, zo meldde Philip Freriks ons, sommige presentatoren op Nederland 1, 2 of 3 verdienen op jaarbasis een half miljoen euro. "Ik niet!" voegde Da Freer er direct aan toe. Toch verdienden volgens de Volkskrant vorig jaar acht mensen bij de NOS meer dan de Balkenende-norm van x80 170 000; wellicht valt hij daar wel onder. En wie nog meer? Sacha de Boer? Mart Smeets?

Belangrijker ‘nieuws’ is misschien wel het (vervroegd) pensioen van Peter d’Hamecourt, sinds 1990 correspondent in Rusland. Zijn uitlui begon vanmorgen om 7:00 uur bij Laxefla Abid, met een zomercolumn in de sfeer van zweverig gedagdroom over het Ritz in Moskou. Om 18:00 uur bij Astrid Kersseboom is er alweer een nieuwe bijdrage van Pjotr: over de teloorgang van het Russisch (erfgoed) buiten Rusland. Ze moeten hebben gezegd: maak maar wat jij wilt, we zenden het wel uit. Want het had allemaal weinig nieuwswaarde. Tot dan toe vond ik het afscheid allemaal wat matig, maar bij Philip Freriks, na het weer met Marjon de Hond, was er dan toch nog wat extra aandacht voor d’Hamecourt. Met de evolutie van Rusland sinds het einde van de Sovjetunie, is Peters uiterlijk – en vooral zijn kapsel – mee gexebvolueerd.

De Volkskrant publiceerde vorige week een interview met Peter d’Hamecourt. Hij wordt in Moskou opgevolgd door Kysia Hekster.

Jeroen Overbeek presenteerde op 21 juni het 8 uur-Journaal, dat uitzonderlijk met dit beeld opende.

Vorige zaterdag presenteerde Jeugdjournaal-anker Pepijn Crone bij wijze van hoge uitzondering het 1 uur-Journaal. Dat zag er ongeveer zo uit.

(…) But from another perspective, Belgium was founded in a time when the other countries in mainland Europe where continuously fighting, while economy and industial development were on hold. Great Britain was far ahead of mainland Europe in its development of industry, but the wars in the mainland meant that it had no customers. To end this situation, a quick fix was found to put a lid on these struggles, and that solution was to create a country that nobody had ever had troubles with, so there could be no reason to fight it. Belgium. Some Dutch provinces, some French provinces, a German King, everybody had his share, peaces was there and economy and industry could start growning. Belgium didn’t grow, Belgium didn’t evolve, it was decided to have it exist and there it was. (…)

Tja… zo kun je er ook tegen aankijken.

BRON: Verveckken, Jan: Belgian politics viewed from a Belgium viewpoint; in The Voice, mei 2008

RTL Boulevard meldde op 17 juni dat Aldith Hunkar door de NOS is ontslagen. Een Youtuber onder de naam NOS Blog zette het op internet en Maarten, lezer van dit web-log lichtte mij en u allen vervolgens in middels een commentje. Waarvoor dank, overigens, want als halve Belg ben ik niet in staat om RTL 4 te ontvangen. Maar nu ben ik toch au courant.

Ben ik nu sous le choque? Met andere woorden: schrik ik hiervan, van het ontslag? Nee, eerlijk gezegd niet. Het was ergens te verwachten, niet? Of misschien schrik ik toch wel: nu is de hoop op terugkeer zo ongeveer wel weg en de hoop die er nog zit, is tegen beter weten in. Het bericht van Boulevard was het laatste fluitsignaal van de scheidsrechter bij een voetbalwedstrijd waar bij jouw ploeg op achterstand staat en dus verliest (om het maar met Nederland-Rusland te zeggen): zolang er speeltijd is, is er hoop.

Goed. Er is toch een heel klein minusceel sprankje hoop. Er is een rechtszaak: NOS vs. Aldith Hunkar. Eerder hadden we ook al NPS vs. Aldith Hunkar. En die zaak eindigde in Aldiths voordeel. De inzet van de zaak die 10 juli aanstaande dient, is Aldiths baan. Als presentatrice. Want ze is weer gezond – na een lange tijd overspannen thuis te hebben gezeten – en ze wil dolgraag weer aan de slag. En wij willen ook dolgraag dat ze weer aan de slag gaat. Maar als Aldith zou winnen, betwijfel ik of ze nog op de kruk gaat zitten om ons in het NOS Journaal het nieuws te vertellen. Wegens: verstoorde arbeidsrelatie.

Door mijn hoofd schiet: xbfQuxe9 hizo para merecer esto? (Wat heeft ze gedaan om dit te verdienen?) – want, ja, ik denk ook wel ‘s in het Spaans. Volgens mijn -subjectieve- oordeel is er nooit wat op Aldiths journaals aan te merken geweest. En daarbij: een NOS zonder Aldith is, selon moi geen NOS.

Ik ken namelijk geen NOS zonder Aldith Hunkar: Ik hoor tot de generatie die met haar is opgegroeid. In mijn onderbewustzijn zag ik Marga van Praag nog net plaatsmaken bij het Jeugdjournaal. Ik lieg niet als ik zeg dat ik vroeger Aldith Hunkar wilde zijn, terwijl alle andere jongens in mijn klas een of andere voetballer wilden zijn. En alleen Aldith Hunkar, niet Hans Smit… (gniffel) De anchorman-aspiraties waren er toen al. En toen ze de overstap naar het echte journaal maakte, maakte ik die ook. Eerst zagen we verslagen van Aldith-de-eerste-camjo en toen Annette van Trigt en Hans Smit bij het journaal vertrokken, kwam ze weer als presentatrice in beeld, inclusief een grote bos rastavlechten. Om even te zeggen dat nieuwslezeressen niet per definitie tuttig moeten zijn. En ja, af en toe keek ze wat streng, wat bozig. Maar dat werd afgewisseld met smakelijke oneliners als "de laatste negerzoen krijgt u van mij," of "maar met die worsten, hoe zit het dxe1xe1rmee?" en met glimlachen en minzame knikjes. Positieve energie bij het wakkerworden, of tijdens het middageten.

Het is toch doodzonde dat we dat al tien maanden moeten missen? Al met al kun je toch zeggen dat de NOS haar niet echt op waarde weet te schatten. Jammer. Niet dat ik nu de NOS ga boycotten of zo, maar toch is het een beetje ‘stom’ allemaal, om het eufemistisch te zeggen. Ik ben benieuwd wat de NOS te zeggen heeft in die rechtszaak. Nog een week of tweexebnhalf en we zullen het weten.

Vanavond speelt Nederland tegen Rusland en natxfaxfarlijk wil ik die wedstrijd zien. Omdat het Nederland is. En omdat ik nu helemaal in dat EK zit. Ik heb afgesproken om de wedstrijd met een vriendin te gaan bekijken, hier ‘op kot’. In ons huis is xe9xe9n tv-met-kabel. Een mega-tv, welteverstaan. Die tv staat op iemands kamer, omdat hij aan diegene toebehoort. Maar meestal staat de deur open, hetgeen betekent dat de kamerbewoner er niet is en dat de rest van het kot naar lievelust tv kan kijken.

De bewoner van de desbetreffende kamer, dus de eigenaar van de tv – mijn huisgenoot, voor alle duidelijkheid – had gezegd dat hij waarschijnlijk dit weekend toch niet thuis zou zijn. En dat ik dus sowieso Nederland-Rusland wel zou kunnen zien. Maar nu staat zijn auto al de hele dag voor de deur.

Zou hij dan toch thuis zijn? Ja, waarschijnlijk wel. Maar het is nog vroeg en hij kan altijd nog weggaan, dacht ik. Maar de klok tikt door en terwijl ik aan het leren ben voor mijn examen van aanstaande maandag, kijk ik om de zoveel tijd door een kier van het open raam of de zwarte auto al weg is. Ik vind het ook weer zo wat om te gaan vragen xf3f hij xfcberhaupt nog weggaat. Dan is het net alsof ik hem weg wil jagen uit zijn kamer. En het is zijn kamer en zijn tv. Dus misschien moeten we vanavond dus maar uitwijken naar een cafxe9. Er zijn genoeg Oranjefans in Leuven, dus hxe9xe9l erg is het allemaal niet.

Dus zojuist, rond een uur of vier, ben ik, bij wijze van pauze, naar boven gelopen voor een prxe9wedstrijdelijke check-up: wel of niet thuis kijken? De kamer van mijn tv-huisgenoot is vier trapjes omhoog. Bij het eerste trapje blijf ik al steken. Ik werp een blik uit het raam en zie hoe de buurjongen – van mijn leeftijd, misschien iets ouder – met ontbloot bovenlijf het terras van zijn achtertuin schrobt. xa1Quxe9 guapo! We zijn hier dan wel in Leuven, maar eigenlijk verdient deze jongen een plaats in Saskia Dekkers‘ mannenboek. Ik kan het niet helpen achteloos een half uur voor het raam te staan. Wat zie ik: een verschrikkelijk mooie rug. Hxe9xe9l erg mooi. Onwijs, zeg maar. Spieren die zich spannen en ontspannen bij elke schrobbende beweging. Dan draait hij zich om. Ziet hij mij? Ik hoop het niet (want: gxeanant), of toch wel (want: oogcontact is cruciaal). Zijn borst en buik zijn ook al zo gespierd. Zijn gezicht is niet zo knap. Maar toch ook verre van lelijk. Gewoon leuk, eigenlijk. Bruin sluik haar, maar in best een leuke snit. De kleur van zijn ogen kan ik van zover niet zien. Hij pakt een volleybal en gaat met het buurmeisje overgooien. Ik kijk nog steeds en hoop dat de bal over de tuinmuur in onze tuin terechtkomt. En dat de buurjongen dan hierheen moet komen (omdat het zijn beurt is, omdat het buurmeisje eergisteren de bal al kwam halen).

Uit de kamer van de tv-jongen komt dreunende muziek. Uitwijken naar een andere tv, dus. Misschien die van de buren?

Adrian Chiles zit voor de BBC in Wenen om verslag te doen van het EK Voetbal. En omdat Engeland niet meedoet, zijn alle ogen van over ‘t Kanaal gericht op het Nederlands Elftal. En op de Nederlandse tv. De Match of the Day-commentatoren lieten zich trakteren op een "journey of orangeness" van "Dotch supermarket" Albert Heijn. Or was it Albert Bella?

omwille van de regels "Jag xe4lskar mitt meningslxf6sa liv – Hur xe4r ditt liv? Och han svarar ‘Jag xe4r glad att bo i Stockholm’" (Ik houd van mijn zinloze leven – hoe is jouw leven? En hij antwoordt: "Ik ben blij dat ik in Stockholm woon.") Op een niet-Costa-del-Sol-manier is dit een hxe9xe9l zomers liedje van een Zweedse Meeuwis. Wat u?

Oh en PS: wat is dat Zweedse publiek braaf, hxe8?